Łowiska Łódzkiego — Pilica, Bzura, Jeziorsko

Łódzkiego wędkarskie — co oferuje region

Województwo łódzkie jest regionem tranzytowym dla wielu rzek — Pilica, Bzura, Ner i Warta przepływają przez jego teren, tworząc sieć wodną o łącznej długości przekraczającej 500 km. Każda z tych rzek ma inny charakter i inne gatunki dominujące, co sprawia, że wędkarz w łódzkim nigdy nie nudzuje się przez cały rok.

Kluczowe wody w województwie łódzkim dzielą się na trzy typy: rzeki nizinne (Bzura, Ner), rzeki podgórskie z nurtem (Pilica w górnym biegu) oraz zbiorniki zaporowe (Jeziorsko na Warcie, Sulejów na Pilicy). Zróżnicowanie to sprawia, że region przyciąga zarówno fanów spławika i federa, jak i spinningistów szukających drapieżników.

PZW Okręg Łódź zarządza większością wód w regionie. Karta wędkarska PZW Łódź daje dostęp do dziesiątek łowisk bez konieczności wykupowania osobnych zezwoleń. Przed wyjazdem zawsze warto sprawdzić aktualny wykaz wód w aplikacji fishRadar, ponieważ zasady mogą się różnić dla poszczególnych odcinków.

Gatunki charakterystyczne dla wód łódzkiego to: sandacz, szczupak, sum, leszcz, karp, kleń, brzana, boleń i okoń. W górnej Pilicy spotkamy pstrąga potokowego — ta część rzeki objęta jest szczególnymi regulacjami PZW dotyczącymi metod połowu.

Pilica — najdłuższa rzeka regionu

Pilica jest lewym dopływem Wisły i zarazem najdłuższą rzeką województwa łódzkiego — jej długość wynosi 319 km, z czego około 180 km płynie przez łódzkie. Rzeka ma dwa wyraźne charaktery: górny bieg (powyżej Sulejowa) jest szybszy, kamienisty i siedliskiem klenia, brzany i jelca, dolny bieg po zaporze staje się powolną, meandrującą rzeką nizinną z sandaczem i sumem.

Najlepsze stanowiska na Pilicy w sezonie 2026 znajdziemy w okolicach miejscowości Nowe Miasto nad Pilicą, Inowłódź i Tomaszów Mazowiecki. Odcinki z głębszymi dołkami i stromymi urwiskami to klasyczne miejsca na suma w lipcu i sierpniu. Wędkarze gruntowi stawiają tutaj na rosówkę i filety rybne, spod przybrzeżnych gałęzi wyrywając okazy powyżej 5 kg.

Spinning na Pilicy to głównie łowienie klenia i bolenia na małe woblery (3-6 cm) i łyżeczki. Kleń trzyma się przy szybkich nurtach za przeszkodami, boleń poluje w czasie żerowania przy powierzchni, szczególnie wczesnym rankiem i wieczorem od maja do września. Przynęty naturalne, takie jak larwa chruścika i fasolka, sprawdzają się na wszystkich rodzajach sprzętu.

Pilica jest rzeką, gdzie regulacje PZW dotyczące minimalnych wymiarów są szczególnie istotne — aktualne wymiary i okresy ochronne ryb na 2026 rok warto mieć zawsze pod ręką. Minimalna długość sandacza wynosi 45 cm, szczupaka 50 cm, a suma 70 cm — poniżej tych rozmiarów złowioną rybę należy niezwłocznie puścić.

Bzura — rzeka niedocenionych leszczy

Bzura jest prawym dopływem Wisły, przepływającym przez zachodnią część województwa łódzkiego i mazowieckiego. Rzeka o długości 166 km znana jest przede wszystkim z doskonałych połowów leszczy i płoci metodą spławikową i feederową — w sezonie wiosenno-letnim stada ryb białych o masie 300–800 g gromadzą się na głębszych odcinkach.

Odcinek Bzury koło Łęczycy i Kutna to klasyczne łowisko dla wędkarzy gruntowych. Rzeka jest tu wolna, o kamienistym lub piaszczystym dnie, z wyraźnymi głęboczkami w zakrętach. Feeder z koszykiem Method dobrze sprawdza się na łowienie leszczy, gdy temperatura wody jest stabilna między 14 a 22°C. Szczegółowy opis zestawu feederowego pomoże dobrać odpowiedni sprzęt do rzeki.

Bzura bywa pomijana przez spinningistów, tymczasem w jej dolnym biegu, poniżej Sochaczewa, żyją sandacze i szczupaki. Wiosną szczupak wchodzi na spłycenia i trzciny po tarle — to dobry moment na łowienie na gumy przy brzegu. Rzeka ma też dobry potencjał na okonia w metodzie ultralightu: małe mikrojigsiki i dropshoty dawały rezultaty po wiosenne przymrozki.

Bzura jest wodą PZW, co oznacza wymagany łowiecki. Część odcinków posiada tzw. zakazy nocnego połowu — tablic z regulaminem szukaj przy przejściach drogowych przez rzekę lub sprawdź przed wyjazdem w aplikacji fishRadar.

Zbiornik Jeziorsko — sandaczowe zagłębie

Zbiornik Jeziorsko to największy zbiornik retencyjny w województwie łódzkim, powstały na rzece Warcie w 1986 roku. Pojemność zbiornika wynosi 202 mln m³, powierzchnia lustra wody sięga 4 200 ha, a maksymalna głębokość to około 11 m. Jeziorsko uchodzi za jedno z najlepszych łowisk sandaczowych w Polsce centralnej.

Sandacz na Jeziorsku osiąga duże rozmiary — okazy powyżej 5 kg nie są rzadkością, a rekordowe egzemplarze przekraczają 8 kg. Ryby koncentrują się przy głębszych krawędziach i stopniach dna, szczególnie w okolicach wału przy zaporze. Łowienie na sandacza jigiem i twisterami w kolorach białym, chartreuse i naturalnym przynosi najlepsze efekty od maja do końca września.

Leszcz i karp to kolejne gatunki ważne dla Jeziorska. Na płytszych zatokach, gdzie dno jest muliste, karp żeruje przez całe lato — wędkarze z metodą karpiarską zakładają tu namioty na kilka nocy. Karpiowi sprzyjają zatoki przy wschodnim brzegu zbiornika, gdzie płycizny zarośnięte są makrofitami.

Zbiornik Jeziorsko podlega Okręgowi PZW Kalisz i Okręgowi PZW Łódź — w zależności od odcinka obowiązują różne legitymacje. Wędkarz z kartą PZW Łódź może łowić na oznaczonej części zbiornika po wschodniej stronie. Przed wyjazdem sprawdź granicę w aplikacji fishRadar, żeby nie trafić w obcy okręg.

Zbiornik retencyjny

Sztuczny zbiornik wodny powstały przez spiętrzenie rzeki zaporą, służący do regulacji przepływów i ochrony przeciwpowodziowej.

Krawędź dna

Strefa, gdzie płycizna gwałtownie przechodzi w głębię — ulubione miejsce żerowania drapieżników, szczególnie sandacza.

Obwód rybacki

Wyznaczony przez RZGW odcinek wody z określonym gospodarzem, który wydaje pozwolenia na wędkowanie.

Zbiornik Sulejowski — różnorodność gatunkowa

Zbiornik Sulejowski leży na rzece Pilicy koło Tomaszowa Mazowieckiego i obejmuje powierzchnię 1 740 ha przy głębokości maksymalnej 10 m. Zbiornik znany jest z bogatej ichtiofauny — obok sandacza i szczupaka dobre połowy leszczy, karpi i okoni przyciągają tu wędkarzy przez cały sezon.

Sandacz na Sulejowie trzyma się przy głębszych partiach, szczególnie w pobliżu starego koryta Pilicy widocznego na mapach batymetrycznych. Mapy batymetryczne jezior pozwalają precyzyjnie zlokalizować te miejsca, zanim wsiądziemy do łódki. Łodzie można wypożyczyć w kilku miejscach nad brzegiem lub zabrać własną — zbiornik jest oficjalnie dostępny dla łodzi z silnikami elektrycznymi i bezmotorowych.

Szczupak na Sulejowie najlepiej bierze wiosną i jesienią, gdy temperatura wody spada poniżej 18°C. W lipcu i sierpniu szczupak odchodzi w głąb lub kryje się w cień drzew — poranne godziny przed wschodem słońca to jedyny czas, kiedy ryby aktywnie polują przy brzegu. Woblery do głębokości 3 m i wrotki dają najlepsze efekty w tych warunkach.

Zbiornik Sulejowski jest zarządzany przez PZW Łódź i PZW Piotrków Trybunalski. Dodatkowe zakazy dotyczą łowienia przy ujęciu wody dla Tomaszowa Mazowieckiego — obszar ten jest wyraźnie oznaczony bojami. Sezon na szczupaka na Sulejowie trwa od 1 maja do 31 stycznia, co jest standardem ogólnopolskim wynikającym z regulaminu PZW.

Łowiska łódzkiego, w tym Sulejów i Jeziorsko, warto porównać z łowiskami w sąsiednich regionach — rzeki Małopolski czy wody Podkarpacia oferują podobnie zróżnicowane gatunki, jednak tam dominuje już pstrąg i lipień w górskich strumieniach.

Często zadawane pytania (FAQ)