Łowiska Kujaw — Włocławek, Brda, Wda

Region i hydrologia Kujaw

Kujawy administracyjnie obejmują województwo kujawsko-pomorskie z centralnymi miastami Bydgoszcz, Toruń, Włocławek, Inowrocław. Wędkarsko region dzieli się na trzy strefy: Pojezierze Kujawskie (jeziora polodowcowe na zachód od Wisły — Gopło, Powidzkie, Mielno, Skulskie), kotlina Wisły z zaporowym zbiornikiem Włocławskim oraz Bory Tucholskie z systemami rzek Brda i Wda i jeziorami rynnowymi.

Hydrologia regionu jest zróżnicowana. Wisła płynie od południa na północ, dzieląc region na połowy. Zbiornik Włocławski to spiętrzenie Wisły zaporą w 1970 r. — woda zatrzymana zalała szeroką dolinę na długości 70 km, tworząc charakterystyczny zbiornik o płytkim, mulistym dnie na większości powierzchni, z głębokim korytem w nurcie do 12 m. Brda, prawy dopływ Wisły, na długości 238 km łączy Bory Tucholskie z dolnym biegiem Wisły — od źródła do Koronowa ma charakter pstrągowy, poniżej Koronowa zmienia się w spokojną rzekę nizinną z dużymi sumami i sandaczami. Wda (Czarna Woda) na długości 198 km zachowuje charakter pstrągowo-lipieniowy przez większość biegu.

Pojezierze Kujawskie obejmuje grupę jezior polodowcowych z dominującym Gopłem (2154 ha) i mniejszymi Powidzkim, Skulskim, Mielnem, Trląg. Jeziora są typu eutroficznego — żyzne, średnio głębokie (do 16 m Gopło), zdominowane przez leszcza, węgorza, lina i sandacza. Pełen wykaz łowisk regionu w mapie fishRadar z filtrem regionalnym.

Zbiornik Włocławski na Wiśle

Zbiornik Włocławski to spiętrzenie Wisły zaporą wodną oddaną do użytku w 1970 r. — drugi co do wielkości polski zbiornik zaporowy (75 km², powierzchnia całkowita) i jedna z głównych ikon polskiego wędkarstwa sandaczowego i sumowego. Długość zbiornika to 70 km (od Płocka do zapory Włocławek), szerokość maksymalna 2,5 km, głębokość średnia 5 m, maksymalna w nurcie 12 m.

Charakter łowiska: zbiornik dzieli się na trzy strefy. Górna (od Płocka do Wyszogrodu) zachowuje cechy rzeki — wyraźny prąd, kamieniste dno, duże klenie, brzany, jazie. Środkowa (Wyszogród–Bobrowniki) to typowy zbiornik retencyjny z głębokim korytem 6–10 m i rozległymi mielizną — domena sandacza, suma i okonia. Dolna (Bobrowniki–zapora Włocławek) to najgłębszy odcinek z silnymi prądami od turbin elektrowni — strefy poniżej zapory są klasycznym łowiskiem sumów, sandaczy i klenia.

Typowe trofea Włocławka: sandacz 6–9 kg, sum 15–30 kg, szczupak 7–10 kg, sumy rekordowe powyżej 50 kg z odcinka pod zaporą. Sezon szczytowy: marzec–maj (przedtarło sandacza i szczupaka), sierpień–październik (jesienne żerowanie). Letni sandacz wymaga technik głębokich opisanych w przewodniku po łowieniu sandacza.

Administracja: Wisła w obrębie zbiornika to woda państwowa zarządzana przez RZGW Warszawa, łowienie wymaga karty wędkarskiej i opłaty na wody państwowe (RZGW lub PZW jako uprawniony rybacki).

Brda i Wda — bory tucholskie

System Brda–Wda to wędkarska perła Borów Tucholskich. Obie rzeki przepływają przez zalesione, słabo zurbanizowane tereny, oferując łowiska o naturalnym charakterze i wysokiej jakości wody. Brda na długości 238 km przepływa przez Bory Tucholskie i Pojezierze Krajeńskie, kończąc się ujściem do Wisły w Bydgoszczy.

Brda górna (od źródeł do Koronowa) ma charakter pstrągowo-lipieniowy. Wody zimne, dobrze natlenione, dno żwirowo-kamieniste. Łowi się tu legalnie pstrąga potokowego, lipienia, klenia, brzanę. Wymagane zezwolenie specjalne na wody łososiowe okręgu PZW Bydgoszcz.

Brda dolna (poniżej zapory Koronowo) zmienia charakter na rzekę nizinną z silnymi prądami od turbin. To słynne łowisko sumowe — sumy powyżej 50 kg padają corocznie, sandacz 6–8 kg jest standardem. Klasyczne stanowiska: lin nurtu poniżej Tryszczyna, kanały dopływowe, ujścia mniejszych potoków. Technika: jigging od 2,4 m wędką MH-H, gumy 5–7" lub żywiec na bocznym troczku.

Wda zachowuje pstrągowy charakter na większości biegu. Jeziora przepływowe Wdy (Wdzydze, Wieckie, Wąsko, Lipusz) tworzą system jezior rynnowych z populacjami sandacza, szczupaka, sielawy i lipienia. Wdzydze (1455 ha) to drugie po Drawsku najgłębsze jezioro Polski (68 m) — pełne mapy batymetryczne sprawdź w naszym przewodniku.

Jeziora Pojezierza Kujawskiego

Pojezierze Kujawskie obejmuje grupę jezior polodowcowych na zachód od Wisły. Wszystkie są typu eutroficznego — średnio głębokie (10–20 m), żyzne, z licznymi populacjami ryb karpiowatych i drapieżników.

Gopło to legendarne jezioro Kujaw, drugie co do wielkości w regionie. Charakter rynnowy, długie i wąskie (25 km × 2 km maksymalnie), z dwiema głębiami w środkowej części. Klasyczne łowisko węgorza (do 1,5 kg) i sandacza (do 6 kg) oraz sumów schodzących z Noteci na żerowiska. Powidzkie (1036 ha, do 46 m głęb.) jest najgłębszym jeziorem Pojezierza Kujawskiego, z populacją sielawy i siei pochodzących z zarybień.

Regulacje i okręgi PZW

Wody Kujaw obsługują trzy okręgi PZW: Bydgoszcz (większość wód północnych i zachodnich, w tym Brda, Wda i jeziora Borów Tucholskich), Toruń (środkowa Wisła i okolice) oraz Włocławek (zbiornik Włocławski i okolice). Każdy okręg sprzedaje własne zezwolenia okręgowe — roczne, miesięczne, jednodniowe. Cena rocznego zezwolenia okręgowego w 2026 r. to ok. 200–270 PLN, plus opłaty na wody specjalne (łososiowe).

Wody państwowe zbiornika Włocławskiego są zarządzane przez RZGW Warszawa, ale dzierżawione przez PZW Włocławek jako uprawniony rybacki — kupujesz zezwolenie PZW i ono pokrywa łowienie w zbiorniku. Brda dolna (poniżej Koronowa) ma podobny status — PZW Bydgoszcz jako rybacki uprawniony.

Rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe regionu (Tucholski Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Doliny Drwęcy) mogą wprowadzać dodatkowe restrykcje — zakaz silników, ograniczenie pojazdów do wyznaczonych miejsc, zakaz wędkowania w wyznaczonych strefach. Pełną mapę stref ochronnych zobaczysz na interaktywnej mapie regulacji fishRadar.

Często zadawane pytania (FAQ)